نوشتهء ( نص ) نادرست مىنمود بدل آن را از ( نب ) در متن و وجه نادرست را پس از اين رمز ( نص ) در ذيل ثبت نمود . و هر جا كه تنها نوشتهء ( نب ) نادرست بود به همان نسخهء اصل اكتفا و از ضبط نسخه بدل كه بيش از كلمه يا عبارتى غلط نبود صرف نظر كرد . ثانيا - در مورد كلمات و عبارات صحيح و مناسب با مقام كه از يك نسخه ساقط و در ديگرى موجود بود ، قسمت زائد را در هر جا كه از ( نب ) بود جزء متن قرار داد و در ذيل آن پس از عدد نماينده اين رمز ( ضا ) را ثبت كرد ، و در هر موضع كه از « نص » بود اين رمز « سا » را پس از رقم نماينده در ذيل آن وضع كرد . و در مواضعى كه قسمت زائد چندين كلمه يا جمله بود و تشخيص آن بر خواننده دشوار مىنمود ، آغاز قسمت زائد را بعلامتى ستاره مانند ممتاز ساخت . ثالثا - كلمات نادرست و جمله‌هاى مشوش و اشتباهات يا مشكلات تاريخى را كه تصحيح يا شرح و توضيح آنها بسط و تفصيلى داشت به ترتيب صفحات و سطور مرتب و در آخر كتاب در ذيل اين عنوان ( تعليقات بر تاريخ بيهق ) با شرح و بسط كافى ذكر كرد و اين رمز ( عت ) كه در ذيل بعض صفحات ديده مىشود علامت ارجاع و احاله بتعليقات است . رابعا - از كلمات محتاج بشرح و تفسير معدودى را در ذيل صفحات پس از اين رمز ( ش ) شرح و تفسير كرد و نامهاى جغرافيائى و ديگر الفاظ و لغاتى را كه تفسير آن شرح و بسط داشت به ترتيب حروف تهجى مرتب و در آخر كتاب پس از تعليقات در ذيل عنوان ( شرح و توضيح بعض كلمات و عبارات ) با شرح و توضيح كافى ذكر نمود ، و اين رمز ( رش ) نشان احاله و ارجاع بشروح است . خامسا - مجموع علامات و رموزى كه بشرح فوق در اين نسخه به كار برده شده از اين قرار است : نص - در نسخهء لندن چنين ، و وجه صحيح متن از نسخهء برلين گرفته شده است . نص و نب - در هر دو نسخه چنين ، و وجه صحيح متن بحدس و قياس استنباط شده است . ضا - كلمه يا جمله يا عبارت متن از ( نص ) ساقط و در ( نب ) موجود است .